Post-Alpha, Ik weet het niet…

Ook ik ben erg enthousiast over Nooma. We hebben er allemaal over gehoord. De hippe filmpjes van Rob Bell… te koop en trailers te bekijken op www.nooma.com. Ze zijn te om te gebruiken in een teaching of dienst om even op een verfrissende manier na te denken. Maar steeds vaker in het hele debat over emerging church, waar Rob Bell wat mij betreft onderdeel van is, krijg ik het gevoel dat er iets mist of in ieder verloren dreigt te gaan. Soms hoor je geluiden over een nieuwe cursus, in plaats van Alpha want alpha zou hebben afgedaan.

Pas nog las ik op een blog het voorstel om dus Nooma als basis te nemen voor een introductie in het christelijk geloof. En daar ga je al, Nooma is te gek als het gaat om ‘mens zijn’ en spreekt vaak vanuit, mijns inziens, Gods bedoelingen met ons, maar echt ‘onversneden christendom’ ligt er niet bovenop… En vanwaar toch altijd het commentaar op Alpha? Ik bedoel, ruim 13 miljoen (!!!) mensen hebben wereldwijd de Alpha Course gedaan. Duizenden zijn tot geloof gekomen! De Alpha Course is krachtig gebruikt door God. eerlijk is eerlijk, ik spreek zelf regelmatig op Alpha Cursussen en het blijft ook mij verbazen dat de Alpha Cursus met haar ‘plain theology’ lijkt te werken… Tuurlijk, het is wat stug en ‘modern’, maar is het daarom meteen tijd het om het ‘einde van alpha aan te kondigen’? Want wat ik mis in Nooma is het scherpe randje wat ik lees in de woorden van Jezus. We hebben het niet meer over ‘zonde’ maar liever over ‘gebrokenheid’. De mens zit vooral in de slachtofferrol.

Het gaat vooral over de pijn die ons is aangedaan. We vergeven anderen omdat het goed voor onze ziel is en we zo onszelf vrijzetten om echt te leven (luggage), en dat is helemaal waar! Maar we vergeven ook omdat we zijn vergeven… Waar is die boodschap? Ik heb meerdere nooma’s gezien, velvet elvis, sexgod, everything is spiritual, gezien en gelezen, ik ben rob bell fan op facebook, dus begrijp me niet verkeerd, maar is dit het?

Hoe postmodern (of is het inmiddels postpostmodern / supermodern) de samenleving ook mogen wezen, het evangelie overstijgt toch zeker alle culturen?! In Afrika, Azie en Zuid Amerika groeit het Christendom de pan uit. Voor het merendeel van deze bekeerlingen speelden wonderen en tekenen een belangrijke rol. En wat blijkt een belangrijke vessel: Alpha. En in het Westen? Daar kijken we fijne Nooma filmpjes en hebben we een hippe kerk met beamer, macbooks en starbuckskoffie (zei ik tikkend op mijn macbook met een nespressootje in de hand… hmmm – hoe ontkracht ik mijzelf). Iets wat overigens wel bij het evangelie hoort: goede koffie!

Ik had ergens gehoopt dat de emerging church movement meer zou brengen (en misschien komt dat nog). Een beweging die vrij is van tradities, haar plek inneemt in de maatschappij op het gebied van sociale gerechtigheid, en dat zien we ook gebeuren! maar wel een beweging die ook vol is van Gods Geest en zich opnieuw uitstrekt naar de kracht van God. Maar vooral dat laatste lijkt terzijde te zijn geschoven als achterhaalde jaren 70 theologie… “de volgende tekenen zullen de gelovigen volgen…” Zij zullen mooie kerkjes beginnen op de keizergracht en weglopen met vage schrijvers als Paul Coelho en Anthony de Mello?

Ik hoop ergens nog op een nieuwe beweging met de passie en het vuur van TRIN maar die de taal spreekt van de emerging church en met de no-nonsense aanpak van pete greig’s 24/7, de overtuiging en stabiliteit van GVK,CGK en meer van die afkortingen… of zoiets…

Schuif mij maar aan de kant als een hopeloos achterhaalde moderne denker, ik heb nota bene postmoderne filosofie gevolgd op de uni, maar ik maak me wel eens zorgen over de invloed van het postmodernisme op het ‘onversneden christendom’. Ik bijvoorbeeld ben oprecht hoe op deze wordt gedacht over het werk van de Heilige Geest (gaven, wonderen, opwekking, beweging, vruchten, dat soort zaken!).

Als afsluiter: en moeten we ook niet eens af van praten over ‘postmodern’? Mijn professor (braembussche), begon zijn college postmodernisme toen al (paar jaar geleden) met: het american dictionary of fancy words (of zoiets) zegt bij postmodernism: This word has no meaning. Use it as often as possible.