Nadenken over lijden… Gods plan met je leven

Vandaag is het precies vier maanden geleden dat ik mijn hersenbeschadiging opliep. Daarbij raakte ik mijn zicht grotendeels kwijt en ook mijn korte termijn geheugen werd ernstig beschadigd. Nu probeer ik mijn leven weer een beetje op te pakken. En één van de vragen waar je onherroepelijk mee gaat worstelen als zoiets je overkomt is: waarom…?

Waarom gebeurt dit mij? Is God boos op mij? Wil hij me straffen voor het een of het ander? Het is het aloude “zegen en vloek” denken dat als het goed met mij gaat, en ik kennelijk goed leef, God mij zegent… En als het slecht gaat, word ik ergens voor gestraft… Al in het Oude Testament werd er op die manier over nagedacht. Zo werkte de wereld, en moesten we offers brengen om God tevreden te houden…

En op zo’n moment schiet de twijfel er toch weer in. Waarom…? Waar heb ik dit aan verdient…? En heel geniepig sluipt daar toch het oude frame weer naar binnen… Op dat soort momenten moet ik mezelf echt even toespreken. Ik geloof namelijk in het mysterie van het kruis. Dat Jezus 2000 jaar geleden alle shit van deze wereld absorbeerde aan dat kruis. God die stierf. Omdat hij zoveel van mensen houdt. Van mij houdt. En dus is dat oude denken van zegen en vloek totaal niet meer aan de orde. Maar dat lost mijn vraag nog niet helemaal op… Waarom gebeurt dit dan? En daarbij werd ik onlangs geholpen door een interview met Pete Greig (de oprichter van de 24/7 prayer movement) over gebed, En vooral over de vraag waarom dat soms niet werkt… Mijn schoonzus deelde dit artikel met mij. En hij heeft het over drie dingen waarom God soms niet antwoord op onze gebeden. Ze hebben te maken met God’s world, God’s war en God’s willl.

Oftewel Gods wereld, God’s oorlog en Gods wil.

God’s world.

Allereerst heeft God de aarde op een bepaalde manier geschapen en is die schepping ‘beschadigt’ door de val van mensen. Hoewel het natuurlijk lastig is dat ik ziek werd door zo’n toevalligheid dat een klein gezwelletje op het verkeerde moment op de verkeerde plek groeide en zo ervoor zorgde dat mijn hersenen een tijd geen zuurstof kregen (met alle gevolgen van dien), het is ergens gewoon iets wat kennelijk in de wereld waarin we nu leven kan gebeuren. Net als dat wanneer ik zonder jas naar buiten ga terwijl het nog te koud is, ik een koudje vat of zelfs goed verkouden kan worden. Mensen worden ziek. Mensen gaan dood. Het is de ‘normale’ wereld waarin we leven. Net als dat wanneer je rookt, je het risico loopt longkanker te krijgen. Dat zijn de ‘wetten’ van deze wereld. Van oorzaak en gevolg. 

God’s war

Dan is er ook nog Gods oorlog. We leven in een wereld met de aanwezigheid van het kwaad. En ik geloof dat dat ook een persoonlijke kracht is. Die er op uit is om dingen kapot te maken, te roven en te vernielen. Ook wel de duivel genoemd… Die duivel heeft nog weldegelijk enige macht hier op aarde. Hij maakt nog steeds dingen kapot en wil Gods kinderen angst aanjagen, ontmoedigen en van God afbrengen.

Uiteraard is er ook een strijd gaande in deze wereld. Een strijd tussen het kwaad en het goede. Een strijd waarin dingen gebeuren die God’s plan niet zijn. Omdat ik geloof dat er nog steeds een kwade kracht actief is in deze wereld. Die ziektes verspreid, mensen tegen elkaar opzet, dingen kapot maakt, rooft en vernielt. Dat is God’s war, zijn oorlog met het kwade. En ook daarbij vallen slachtoffers. Ook in die context zou ik mijn verhaal kunnen zien. Stilgezet, uit het leven gerukt omdat het onderdeel is van een kosmische strijd die gaande is.

Gods will

Dan zijn er ook nog dingen die gebeuren omdat het God’s wil is. Nu ben ik er in mijn geval wel van overtuigd dat het God’s wil niet is dat dit mij gebeurde, toch kan het helpen hier over na te denken. Bijvoorbeeld als je je afvraagt waarom God je gebeden niet verhoort terwijl je zo hard bid of God jou een bepaalde functie binnen je bedrijf wil geven terwijl God simpelweg andere plannen met jou heeft. Dat vraagt op zo’n moment dan meer om  onderwerping aan Gods wil. Gods wegen zijn nu eenmaal niet altijd jouw en mijn wegen… En dat hebben we ook maar te accepteren. Dat we uiteindelijk zullen zien waar dingen toe gediend hebben en dat we zullen zeggen “Heer, uw wil is de beste. Laat Uw wil maar gebeuren in mijn leven…

Absoluut geen makkelijke antwoorden… Op de vraag waarom. Hoewel ik er van overtuigd ben dat het niet Gods plan was dat ik zo’n hersenbeschadiging opliep, toch kan Hij er iets mee. En dat vraagt van mij vertrouwen… Maar wel in een God die goed is. En die het beste met mij voorheeft.

Geen makkelijke antwoorden. Wel gedachten die mij wat helpen. Er gebeuren nu eenmaal dingen die Gods wil niet zijn. En toch gebeuren ze. En God kan doorbreken en radicaal een situatie veranderen. En toch doet Hij dat vaak niet. Maar God weet het allerbeste wat goed is. Ook voor mij. En daar probeer ik me dan maar bij neer te leggen. En af toe worstel ik wel met God. Dan ben ik het niet eens met Zijn wegen en vind ik mijn wegen veel beter…