Kijken naar God in een heilig ritme

Een van mijn favoriete versen in de bijbel komt uit een brief van Paulus aan de gemeente van Korinte. Hij schrijft daar: Wij allen die met onbedekt gezicht de luister van de Heer aanschouwen, zullen meer en meer door de Geest van de Heer naar de luister van dat beeld worden veranderd. Het is binnen NSA dit jaar een belangrijk vers, zeker in het tweede halfjaar thema ‘Van Aangezicht tot Aangezicht’. Het gaat hier namelijk over hoe God ons verandert. Het is niet door hard werken of keiharde discipline. Verandering komt niet door de zweep erover te halen. Maar op een of andere manier door het ‘aanschouwen van de luister van de Heer’.

Het kijken naar God.

Maar hoe doen we dat? God aan het werk laten. Hoe werkt dat vertrouwen dat wanneer we leren om ‘de luister van God te aanschouwen’ dat we dan vanzelf meer en meer naar de luister van dat beeld veranderen. Geen makkelijke vraag. Waarschijnlijk een vraag waarmee we blijven worstelen en zoeken. Een vraag waarbij ervaring een grote plek inneemt en het lastiger is om met een rationeel lijstje te komen. Geen, dit is wat je moet doen preek. Geen boek met zeven stappen naar het ‘aanschouwen van de luister van de Heer’. Helaas lijkt het zo niet te werken. Het is minder grijpbaar. Meer mysterie. Minder het uiterlijk. Meer het innerlijk. Minder een handeling. Meer een houding.

Maar het begint volgens mij wel gewoon maar met God zoeken in gebed en in Zijn woord. Op die manier zitten aan de voeten van Jezus. Luisteren naar Zijn woorden. Geloven dat wanneer we over Zijn woorden nadenken en deze toelaten in ons hart er werkelijk iets gebeurt in ons. We aanschouwen de luister van de Heer.

En we veranderen.

Misschien zijn de woorden van Paulus ook wel breder. Daarmee bedoel ik, dat als we kijken naar de luister van iets anders, dat we dan op een bepaalde manier naar de beeld van die luister veranderen. Als ik kijk naar hoe de wereld succes definieert dan vormt dat steeds meer mijn eigen visie en waarden op succes. Ik verander naar datgene waar ik mijn ogen op heb gericht. Als we willen veranderen naar de luister van God zullen we onze ogen op Hem moeten richten.

In dagelijkse omgang.

Een praktische noot: Als we ergens willen beginnen in het ontwikkelen van een geheiligd ritme van gebed en ontmoeting in Gods woord dan kan het voor sommigen goed zijn dit in de avond te doen.* In het Hebreeuws/Joodse denken begint een dag ook bij zonsondergang en niet bij zonsopgang. Als we naar dagen kijken op deze manier verandert dat ons perspectief. Elke dag begint dan namelijk met Gods activiteit in plaats van onze eigen productiviteit. Het eerste deel van de dag vindt dan plaats in het donker, in de nacht. Maar dat betekent niet dat er niets gebeurt. God laat groenten groeien nog voordat de boer op is om ze te oogsten. Hij is wonden aan het helen nog voordat de dokters hun overdracht hebben gehad. De ochtend wordt het moment waarop wij opnieuw instappen in wat God al aan het doen is. De avond het moment waarop we Iemand anders het laten overnemen.

Een interessante gedachte.

De avond als een begin. Een moment om opnieuw te beginnen. Een moment om al onze frustraties, pijn, teleurstelling en de druk die we ervaren in Zijn hand te leggen. Zo kunnen we rustig gaan slapen en Hem toelaten een proces van genezing te beginnen in onze ziel, geest en ons lichaam. De avond als moment om te reflecteren waar we God hebben ontmoet gedurende de dag en te evalueren hoe we Gods Koninkrijk gestalte hebben kunnen geven. Dit ritme kan in het bijzonder behulpzaam zijn voor drukke mensen die vroeg de deur uitlopen om naar hun werk te gaan. Proberen om ook nog eens dagelijks moment van stille tijd of iets dergelijks in een overvolle ochtend te proppen kan vaak meer frustratie en teleurstelling opleveren dan zegen.

* De gedachte om meer op deze Joodse manier over de dag na te denken komt uit ‘Sacred Rythms’ van Christine Sine.