Incarnational Mission: Op bezoek bij Phil en Laina Graf

Gister was ik op bezoek bij Phil en Laina Graf. Ik was al eerder eens nieuwsgierig geworden naar dit bijzondere stel maar afgelopen zondag voegde ik maar eens de daad bij het woord door op Phil af te stappen. “Zeg Phil, kunnen wij niet eens afspreken”. Wel, dat bleek te kunnen. Zo gezegd, zo gedaan. Phil en Laina zijn verbonden aan Christian Associates. CA is, zoals ze zelf zeggen committed to seeing Jesus Christ changing lives in the cities of Europe and beyond. En zo zeggen ze, We think the best way for that to happen is to establish communities of Christ-followers who seek authentic relationships with each other and with God; extend Christ’s love, grace, and truth to others; want to make a difference in their city, generating hope, serving needs, seeking justice, and develop leaders who can reproduce such Christ-communities in other places…

Na aan de keukentafel te zijn beland in het sprookjesachtige huis van de Grafs in Watergraafsmeer ontdek ik al vrij snel dat deze mensen uitleven waar ze in geloven. Ik zat daar omdat ik benieuwd was naar het leven van Phil en Laina en omdat ik zoek naar manieren om mijn eigen bediening vorm te geven. Ik had wel eens iets gehoord over ‘incarnational mission’ en had het idee dat de Grafs me daar wel iets over konden leren. Onder het genot van de overheerlijke restanten van een serve the city lunch, bereid door professioneel kok en cateraar Laina, praat Phil de oren van mijn lijf.

Wat doen jullie nou eigenlijk, was een van mijn prangende vragen. Zoals bij vrijwel iedereen die fulltime ministry doet is het antwoord wollig, vaag en ondoorzichtig. Maar wel inspirerend. Phil noemt zichzelf een re-passionator. Hij trekt vooral gewoon veel op met mensen, bij voorkeur mensen die Jezus niet kennen. Daarnaast zit hij in het leiderschap van Christian Associates en coacht hij zo’n 20 mensen. Maar waar hij vooral goed in wil zijn is ‘hanging out with people’. Dat klinkt simpel, maar de verhalen, met soms rauwe randjes, maken je stil. Af en toe bijgescherpt en aangevuld door Laina, vertelt Phil. De Grafs kwamen vier jaar geleden naar Nederland om een church plant te doen in het centrum van Amsterdam. Om redenen die te ver voeren is het van die churchplant niet gekomen, maar de community die Phil en Laina om zich heen verzameld hebben heeft wel veel weg van een kerk. Leraren van de kinderen, buren, mensen van de sportclub, “ik ken zo’n 100 mensen met wie ik zo een kerk zou kunnen beginnen en geen van hen is christen”, vertelt Phil.

Phil en Laina inspireren mij op het gebied van ‘incarnational mission’. Ze delen hun leven. Letterlijk. Ik wordt meteen uitgenodigd deel te zijn van de eerlijke worstelingen in hun zoektocht naar de volgende stap die God voor hun heeft. Maar, zo deelt Laina haar les, het gaat bij God vaak niet om de bestemming, maar om de reis. “And He doesn’t waiste a minute of it”. Mozes was op weg naar het beloofde land, maar hij kwam er nooit. Abraham kreeg een belofte, maar hij heeft er weinig van gezien. “Ik heb niet zoveel met calling“, vertelt Laina. “Ik heb veel meer met de journey“.

Hoewel ‘incarnational mission’ misschien al een beetje tot de verbeelding spreekt gaat het over

het begrijpen en praktiseren van het christelijke getuigenis, diepgeworteld in and gevormd door het leven, de bediening, het lijden, de dood en de opstanding van Jezus. (Darrel Guder, The Incarnation and the Churches Witness, xii)

Of zoals ik elders vond:

…Christ was not simply a loanword adopted into the vocabulary of humanity; he was fully [incarnated], taken into the functional system of the language, into the fullest reaches of personality, experience, and social relationship…in Christ’s great act of [Incarnation] Christ added nothing to humanity as made in God’s image… (Andrew Walls, The Missionary Movement in Christian History)

The most difficult step for many missionaries and urban church planters to take is to rearrange our lives. Jesus rearranged His life for us, and it is imperative that we rearrange our lives for the people he died for. (Harvie Conn & Manuel Ortiz, Urban Ministry, 335)

Wat is nou het geheim van missional living? Hoe geef ik incarnational mission vorm? Waar begin ik? En toen deelde Phil iets wat me diep raakte. Hij zei: “You can’t be missional without being generous”. Vrijgevigheid. En dan niet speciaal in geld. Ook, maar met name in je tijd. Een missionaire levensstijl is een levenstijl waarin je vrijgevig bent met datgene wat God je gegeven heeft, en misschien wel in het bijzonder met je tijd. Een middagje voetballen met jongens uit de buurt. De tijd nemen om een gesprek te hebben, een avond te ‘hangen’, noem het maar. Je kunt het niet afkopen met een straatkrantje of een euro. Vaak komt onze ‘vrijgevigheid’ voort uit schuldgevoel. Maar echte vrijgevigheid kan alleen maar voortkomen uit echte liefde, echt mededogen. En daarin schieten we maar al te vaak hopeloos tekort. We hebben Gods Geest zelf nodig om ons van binnenuit die compassie te geven.

“I hope I encouraged and discouraged you“, zei Phil toen we afscheid namen. Dat was gelukt.