Het Apple Evangelie

Ik ben er zo een.

Een Apple gebruiker. Zo’n vier jaar geleden heb ik mij bekeerd van het Windowsgeloof tot het Apple evangelie. Het moet net in het Vista tijdperk geweest zijn. Ik weet het moment nog goed. Ik weet nog waar ik was toen ik mijn eerste iMac bestelde. Maar nog beter herinner ik mij de dag dat er werd gebeld. Een man van TNT stond met een grote glanzende witte doos voor de deur. Zelfs de doos had iets magisch. Aan alles was aandacht besteed. De verpakking, het toetsenbord, de muis, het bijgeleverde cd-rommetje, alles klopte, ja zelfs het stroomsnoer was prachtig wit en paste als een puzzelstukje in het apparaat.

En vanaf het moment van mijn bekering ben ik langzaam veranderd. Een ander mens geworden. Dus al snel kwam daar de iPhone. Het glossy zwarte apparaatje maakte mijn leven compleet. Ik voelde mij herboren. later in mijn wandel kwam er nog een Macbook, en toen ik nog volwassener werd in mijn geloof was ik klaar voor de nieuwste stap. De iPad. Helemaal in de greep van Steve Jobs (sommigen weten misschien niet eens wie hij is. Maar een Apple gebruiker weet dat weldegelijk, het is de grote baas, de CEO, van Apple). Twee maal per jaar heeft hij een preek met de nieuwste openbaringen. De Keynote. Ik heb ook al vele om mij heen tot Apple mogen leiden. De “Apple – Illustratie” hielp me daar dan bij. Zie het plaatje… Ik wordt ook wel eens bespot of uitgelachen vanwege mijn keuze voor Apple. Maar de overtuiging is zo diep, dat het mijn geloof eigenlijk alleen maar sterker maakt. En er staat een bijzondere geloofscommunity om mij heen die me op de been houdt.

Maar de laatste tijd gaat het wat minder met mijn geloof. Zo zat ik pas in de auto en toen zag ik achterop de auto van een mede-weggebruiker een Apple sticker. Deze stickers worden standaard meegeleverd met Apple producten. Deze man had zijn sticker op zijn auto geplakt. Om zo aan de wereld te laten zien dat hij bij Apple hoorde. Ik had daar zelf altijd wat moeite mee omdat ik dan niet meer te hard kan rijden omdat iedereen dan kan zien dat een Apple gebruiker te hard rijdt.

Maar opeens realiseerde ik mij iets. Namelijk, dat Apple eigenlijk altijd wat van me vraagt. En steeds meer. Nieuwe product updates in de gaten houden, Erover blijven praten, mensen overtuigen en vooral… De nieuwste producten kopen. Maar de kathedraal van mijn zeker weten begon langzaam in te storten. Af te brokkelen. Want als ik weer iets had gekocht kwam een half jaar later alweer een nieuwe versie uit. En dan liep ik alweer achter. Apple zoog me eigenlijk langzaam leeg. En zo raakte ik langzaam van de kaart. Tot ik mijn geloof eigenlijk vrijwel verloor.

En daarom ben ik nu slechts een gebruiker.

Geen fan.

Geen gelovige.

Geen volgeling.

Alleen maar een gebruiker.

Ik weet nog niet zo goed waar ik mijn energie, passie en ijver voor Apple nu op ga richten maar er komt vast iets nieuws op mijn pad.

Misschien een historisch figuur.

Iemand die inspireert en grote dingen deed. Een nieuwe manier van leven voorspiegelde. Maar hij moet wel ook nog levend zijn en krachtig. Iets met perspectief. En het liefst met een geloofsgemeenschap eromheen die dezelfde passie en ijver heeft als de Apple community.

En het allermooiste zou zijn als ik zijn verhaal kan uitleggen met een mooie illustratie.