Duizend kleuren groen

Deze post is geschreven door Anne-Marlijn Snaterse

Terwijl ik hier zit en mijn gedachten de vrije loop laat, wordt ik afgeleid door de vele geluiden uit de natuur. Het geluid van het water van de Nijl wat door de sluis spuit, de vele krekels en de ontelbare vogels die allemaal hun lied aan ons ten gehoren willen brengen. Waarschijnlijk hadden jullie het al door, maar dit is niet de beschrijving van de tuin van ons guesthouse, maar van het paradijselijke Mto Moyoni. Een plek waar we tot rust mogen komen en alle indrukken een plaats kunnen geven en bovenal mogen genieten van alle schoonheid die hier aanwezig is.

Wanneer we Kampala achter ons laten opweg naar Jinja kijk ik mijn ogen uit. Dat Oeganda een groen land is heb ik vorig jaar al mogen ontdekken, maar ik verbaasde opnieuw hoe groen het daadwerkelijk is. Net voordat ik naar Oeganda ging, fietste ik met mijn ouders door het bos van Bakkum. Mijn moeder verwonderde zich over de vele kleuren groen die dit landschap rijk was. Pas achter het busraampje in Oeganda besefte ik me echt hoe fascinerend de natuur kan zijn. Elke boom, elk blaadje heeft een andere teint groen. We rijden langs theeplantages, maisvelden en bossen en alles is even mooi.
Op het moment dat we de tuin van Mto Moyoni betraden waren daar niet alleen de duizend kleuren groen, maar werden we ook overweldigd door alle prachtige bloemen en planten met zijn verscheidenheid aan kleuren. We stonden allemaal met open mond te kijken naar dit prachtige landschap.

Mto Moyoni is Swahili voor: river to your heart. Twee nederlandse vrouwen runnen dit retraitre centrum in de buurt van Jinja. Na een hartelijk ontvangst en uitleg over allerlei beesten die we hier tegen kunnen komen, zoals apen, een mini krokodil en de puppie’s die lekker aan het keffen zijn, installeren wij ons in onze banda’s. Nog steeds overdonderd door alle indrukken van de natuur. Als we hier niet tot rust kunnen komen. Ik ben het type dat zich niet zo snel terug trekt uit een grote groep, gewoon om het feit dat ik er van hou om met mensen te zijn en dat heel gezellig vind. Als ik tijd met mezelf door moet brengen, merk ik dat ik al snel onrustig begin te worden. Dan begint het alweer te malen in mijn bovenkamer en is het een grote chaos. Mijn verlangen voor deze dagen was dan ook om helderheid in mijn gedachten te ontvangen en me echt open te stellen voor God’s liefde en aanwezigheid. De eerste avond nam de onrust al snel toe en tijdens het opschrijven van een aantal gedachten, stroomden de tranen over mijn wangen. Ik was bang voor het feit dat ik teleurgesteld zou worden, niet zozeer door God, maar meer door mijn eigen vertekende verwachtingen. Samen met Stefanie ben ik naar God toegegaan en hebben Hem gevraagd om die helderheid in mijn gedachten te bewerkstelligen. De volgende morgen was ik twee uur alleen met God in de tuin, aan het wandelen, lezen bidden. Opeens kwam er een zin uit een lied sterk bij mij naar boven: Zo als een vader die zijn kind omarmt, zo omarmt U ook mij. Deze zin omschreef eigenlijk iets wat ik heel erg verlang, een dochter van Hem te zijn, maar wat ik niet echt besefte of door had. Voor mij een moment met God die ik nooit meer vergeet.

Ik had nooit verwacht dat de natuur zoveel invloed op mij zou kunnen hebben. Ik heb in deze 2,5 dag echt geleerd te kunnen genieten van de creativiteit en orginaliteit van het werk van onze Schepper. Mijn hoofd eindelijk een keer leeg maken en met God aan de slag gaan. Allerlei emoties zijn in mij losgekomen, maar uiteindelijk heb ik een gevoel van tervedenheid en verwondering over gehouden.

De foto’s (je moet erop klikken om naar de Picasa albums te gaan)

De eerste dagen Uganda Uganda dag vier Uganda dag vijf
Uganda dag zes Uganda dag zeven en acht Uganda dag negen en tien
Uganda dag elf en twaalf Uganda dag Veertien Uganda dag Vijftien tot en met Zeventien
Uganda dag Achttien en Negentien