De Kracht van het verhaal

Ik ben de laatste tijd gefascineerd door het verhaal. Zal er waarschijnlijk nog wel wat meer over posten.

Verhalen grijpen ons.

Ze nemen ons mee.

Verhalen geven betekenis en richting aan ons leven. We trekken ons aan verhalen op. Worden erdoor geïnspireerd. Ze ontroeren ons, frustreren ons, maken ons boos en verontwaardigt of juist vrolijk en hoopvol. Ze vertellen ons iets over wie we zijn, wie we willen zijn en waar we vandaan komen. We zoeken herkenning in verhalen. Herkenning in ons verlangen. Onze Dromen. Onze Angst. Moed. Ons Karakter. Verhalen fungeren vaak als richtingaanwijzers. Ze brengen ons in contact met onze diepste waarden. Ons geloof. Onze hoop.

Dat uiteindelijk alles goed komt.

Dat er een rol voor mij is weggelegd.

Dat er iets is wat groter is dan ikzelf.

En de beste verhalen zitten vol met conflict. Lijden. Pijn. Moed. Maar uiteindelijk overwinning. Bijna elk verhaal gaat over een karakter, over iemand die door pijn, lijden of opoffering heen overwint. Iets bereikt.

Iemand redt.

En wat is het toch, dat dit diepe thema ons blijft raken. Dat elke film hier wel op een bepaalde manier mee te maken heeft. Van The Lord of the rings, The Matrix, The Bourne Trilogie tot Batman, Indiana Jones, Harry Potter, James Bond, ja zelfs Finding Nemo, The Lion King of Pocahontas, uiteindelijk komt de kracht van het verhaal uit dit diepe gemeenschappelijke thema.

Passie.

Lijden en Liefde.

Iets bereiken door moeilijkheden heen.

En: deel zijn van iets wat groter is dan wijzelf.

Alsof het allemaal een grote heenwijzing is naar een kosmisch verhaal.

Naar iets groots en meeslepends.

Iets met lijden, passie, pijn, zelfopoffering en eeuwige liefde.

Ik ben de laatste tijd gefascineerd door de kracht van dat verhaal.