Artikel geschreven voor de profiel (verenigingsblad NSA)

“Wat vind je nou van NSA ?” Dat is een vraag die me de laatste best wel eens gevraagd wordt. Of van wat meer de outsiders: “hoe gaat het bij die studentenvereniging?” en “wat doe je nou eigenlijk?”

Toen ik per 1 september officieel begon als staflid bij had ik zelf ook nog niet precies een beeld van hoe mijn werk eruit zou gaan zien. Het zou om 24 uur gaan en ik had wel aangegeven naar verschillende mensen wat ik wel en wat ik ook vooral niet wilde doen. Ik wilde, en wil dat nog steeds, bezig kunnen zijn met toerusting en onderwijs.

Ik ben enthousiast over Jezus, over het ‘goede nieuws’ en verlang ernaar dat het ‘Jezus leven’ in steeds meer mensen gestalte krijgt. Hoe dat er concreet uitzag wist ik ook niet behalve dat ik verschillende groepen bij elkaar wilde hebben om met elkaar verder te komen in het volgen en kennen van Hem. Een van de dingen die ik ervoer een als een bevestiging van God zelf om hierin te stappen was mijn personal mission statement. Ik had een aantal maanden geleden een avond met mijn inner circle doorgebracht om met elkaar onze personal mission statement te formuleren. Een inspirerende avond waarbij ik zelf met het volgende kwam: To teach and disciple young people into wholeness and maturity in Christ through an authentic Jesus-minded lifestyle (we gebruikte Engels materiaal). Dat was alweer een aantal maanden geleden en op dat moment had ik het gevoel dat ik eerst een tijd van ‘toerusting’ in mocht gaan om in een later stadium deze mission statement meer gestalte te geven. Ik wilde theologie gaan studeren aan Tyndale Theological Seminary in Badhoevedorp. Ik had al gesprekken gehad met de decaan en was met dat proces al in een gevorderd stadium. Totdat Cees de Jonge belde… of hij eens mocht komen lunchen… De rest is bekend maar bij het nadenken herinnerde God mij weer eens aan die mission statement. En ik realiseerde mij dat deze wel heel dicht bij het stafwerk ligt. Dus ik sprong… En nu dan? Ik ben nu ruim anderhalve maand bezig. Wat is er gebeurd? Hoe heeft mijn verlangen tot nu toe gestalte gekregen? Concreet ben ik gewoon maar begonnen met aanwezig zijn. Op activiteiten en op borrels. Mensen leren kennen en beeld vormen van wat NSA nu eigenlijk is. Die aanwezigheid slokt een aardig deel van mijn uren op maar toch geloof ik dat het belangrijk is en was om daar te beginnen. Daarnaast heb ik al heel wat ruimte gekregen om bezig te zijn met waar mijn hart ligt: toerusting en discipelschap. Zo mocht ik een praatje houden op de AV, op het dispuutsweekend van Ithaka, bij de leiderschapstraining, op de eerste Alpha avond, bij Scaevola en gister op de P&W. Op dit moment ga ik elke kringavond bij een ander dispuut langs om daar een praatje te houden, mee te eten en mee te kringen. Voor de komende tijd hou ik me bezig met het mannenweekend, een stuk toerusting geven op het dispuut bestuur overleg (DBO), een praatje bij de NA-KMT en de spannende avond ‘God wears lipstick’ die eraan zit te komen. Daarnaast heb ik een aantal verantwoordelijkheden zoals de bestuurstoerusting die ik verzorg, gesprekken met Jos, het drietal, stafdagen, nog wat driebergen-achtige meetings en meer van dat soort meer administratieve/praktische bezigheden. Kortom die 24 uur zitten snel vol.

Gisteren op de P&W vertelde ik ook al dat voor mij geloven soms is als springen op een trampoline. Het gaat om het springen en de trampoline helpt daarbij. De trampoline zelf (de theologie) is wel belangrijk en daar moeten we het zeker over hebben. Hoe ziet hij eruit, hoeveel rek zit er in de veren, hoe groot is de trampoline, etcetera. Maar uiteindelijk draait het om het springen. Theologie zou er naar mijn mening moeten zijn om ons te dienen in het springen. De trampoline moet doen waarvoor ze bedoelt is: ons in staat stellen om te springen. Sommige mensen worden zo in beslag genomen door de trampoline dat ze nooit aan springen toekomen. Anderen mensen zien het christelijk geloof niet als trampoline maar als een stenen muur. En als je er steen uithaalt om die eens te bevragen en van wat dichterbij te bekijken brokkelt de hele muur af! Als staflid wil ik vooral zoveel mogelijk mensen uitnodigen en uitdagen om te springen!