De eerste week alweer bijna voorbij
De tijd glipt door je vingers hier in Uganda. S’ochtends om 7:30 gaat de wekker, om 8:15 in de bus, om 9:30/10:00 beginnen met bouwen. Dan om 15:00/15:30 ronden we af en rijden we terug naar het Guesthouse in Kampala (ongeveer 1 uur rijden, afhankelijk van de drukte). Even opfrissen, chillen, eten, een eventuele dagsluiting/bijbelstudie en de dag is alweer voorbij.
Maar wat is het bijzonder.
De geuren, de rode zandwegen, de drukte, de (voor ons) absurditeiten (bv onderstaande foto…), de kleuren, de geverfde huisjes, de krakkemikkige Boda’s (brommertjes die als taxi dienen), de Matatu’s (de 12 persoons taxi-busje) die soms met 20 man zijn volgepropt, de schitterende natuur…
Dit is Afrika.
Tijdens ons verblijf hier hebben we ook een inhoudelijk programma waarin het verlangen is dat we ook leren om Gods licht, door Zijn woord, te laten schijnen op dit land, onze levens, onze gedachtes, onze vragen.
Dit doen we met name aan de hand van de profeet Jesaja. Gisterochtend werd ik opeens geraakt door de woorden van Jesaja 28:5-6. Op een hobbelige weg in een 20 jaar oude bus las ik:
Then at last the Lord of Heaven’s Armies
will himself be Israel’s glorious crown.
He will be the pride and joy
of the remnant of his people.
He will give a longing for justice
to their judges.
He will give great courage
to their warriors who stand at the gates.
God zelf zal een verlangen geven naar gerechtigheid en grote moed aan de mensen die aan de poort staan. Een prachtig gebed voor Uganda. Uganda staat ergens in de top tien van meest corrupte landen in de wereld. Museveni, de president is, hoewel hij stabiliteit brengt en relatief goed leiding geeft, een alleenheerser. Van echte democratie is geen sprake.
Ook dat is Afrika.
Maar het is een bijzonder gebed. Dat God zelf Uganda’s ‘glorious crown’ zal zijn. Hun ‘pride en joy’. Niet een oppervlakkige ‘pride en joy’ die alleen maar aan de buitenkant zit, maar een diepe innerlijke verandering. Een ‘pride en joy’ die ervoor zorgt dat corruptie zal vervagen omdat mensen een verlangen hebben naar ‘justice’ en omdat leiders de ‘courage’ hebben om aan de poort corruptie, onrecht en onbarmhartigheid een halt toe te roepen.
De woorden van Jesaja waren gericht aan een koninkrijk wat verdeeld was en in afgoderij leefde. God probeert elke keer opnieuw door Zijn profeten het volk voor Zich te winnen. Er lijkt altijd wel ruimte voor bekering zodat God zijn oordeel kan afwenden. De woorden van Jesaja zijn actueel hier in Uganda, maar net zo goed in Nederland.
Ik ben benieuwd hoe we terug zullen komen. Mijn verlangen is dat we verandert terug zullen komen. Met hernieuwd perspectief. Met een diepere kennis van God en Zijn woorden. En met een groter verlangen om deel te zijn van wat Hij wil doen. Genade, recht, vergeving, genezing en liefde brengen daar waar Hij zendt.
Een selectie van de foto’s tot nu toe (dit zijn albums, je moet erop klikken):
![]() |
![]() |
![]() |
| De eerste dagen Uganda | Uganda dag vier | Uganda dag vijf |
Andere Posts die wellicht interessant zijn:
- De eerste dagen Uganda
- Wat mijn hart raakt…
- Filmpje! Een korte video impressie van de bouw!
- De Laatste Foto’s!
- Een parel in Gods hand









vreslijk leuk om de foto’s steeds te zien, zo zijn we er een beetje bij,
veel zegen allemaal.
Vind ik nou ook: zó leuk om alle foto’s te zien, immers: foto’s zeggen meer dan 1.000 woorden! En natuurlijk, als zusje vind ik de foto’s van Jacobine en Micha erg leuk om te zien. Ook de foto’s die laten zien hoe de bouw van het huis verloopt zijn interessant om te zien hoe snel het gaat.
Aan de blogs te lezen is de kwaliteit van het land niet van hoog niveau, maar de mensen.. zelfs ik kan zien daar daar ‘n boel liefde uitstraalt.
Ik hoop dat jullie met een terechte tevredenheid kunnen uitkijken op het werk wat jullie doen. Laat dit gevoel maar zegevieren na een dag dat je neus even zegt Nederland te missen (volgens Jos).
lieve blanken – wat steken jullie vreselijk af bij die prachtige glimmende
oegandezen…. hopen dat jullie een tikkeltje bijbruinen tijdens het werk…
ik heb een beetje “recht van spreken” want ik was ooit in mn jonge dagen, samen met
mijn schatje, ter plekke – en ook vreselijk moezoengoe-opvallend….
komplimenten voor de prachtig rechte muren en jullie inzet, ook in de maanden
voor het project – toen ik zojuist even alles nog eens doorlas, viel de zin
“wij nemen een huis voor onze rekening” even erg op – gaat het project
structureel doorlopen?? mbt ondersteuning etc.??
hoe dan ook, respect voor jullie reislust naar het hart van die mooie medemensen
en wens jullie zelf ook een “dagelijks mooier worden”toe – is op deze manier
onontkoombaar gelukkig. Zegen en vrede van jullie Opdrachtgever namens een ouwwwwwe tante van Veertje!!
We genoten van wat we zagen!
Gods zegen en kracht!
Edjan en Coby