Gedachten bij Psalm 1: De wet, de boom en het water (1)

Mar 10, 2010 by Jurjen

Gelukkig de mens die niet meegaat met wie kwaad doen,
die de weg van zondaars niet betreedt,
bij spotters niet aan tafel zit,
maar vreugde vindt in de wet van de HEER
en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht.
Hij zal zijn als een boom,
geplant aan stromend water.
Op tijd draagt hij vrucht,
zijn bladeren verdorren niet.
Alles wat hij doet komt tot bloei.

Psalm 1

Ik word de laatste tijd erg aangesproken door Psalm 1. De psalm heeft een weg gevonden naar mijn hart. En hij is nog wel zo bekend. We kennen Psalm 1. Maar naar mate ik meer over deze psalm mediteer hoe meer ik me er (weer) door voel aangesproken. Vooral drie dingen spreken me bijzonder aan.

De wet. De Boom. En het Water.

De wet.

Voor Joden de Torah (eerste vijf boeken van de bijbel). Gods woord. Ik ben zo vrij in mijn overdenking de wet op te vatten als ‘de woorden van God’. Zijn openbaring. Vensters in het hart van God. De woorden van de Torah, maar eigenlijk ook gewoon de rest. Gelukkig ben je als je je vreugde vindt in die woorden. Als je je dag en nacht in Gods woorden verdiept.

Ik herinner me toen ik zo’n 8/9 jaar geleden tot bewust geloof kwam vol was van Gods woord. We woonden in een studentenhuis en waren met nog een paar jongens constant met de bijbel bezig. Hele lappen tekst werden dagelijks gelezen, hongerig als we waren. Nu moet ik me er toch wel toe zetten s’ochtends. Er is nog wel vreugde… Maar anders. Eerlijk is eerlijk, de vreugde die ik ervaar snijd dieper, is meer volwassen, meer gerijpt. Maar toch mis ik wel die haast kinderlijke vreugde. Ik ben wel eens jaloers op mensen die op zo’n manier ‘vreugde vinden in Gods woord’. Ik had dat ook.

En nu vraag ik me wel eens af waar die vreugde is gebleven. Het lijkt een beetje vergelijkbaar met verliefd zijn. Op Gods woord. Maar na een tijdje wordt het ‘normaal’. En dan zijn er nog wel vlagen van opnieuw dat oude gevoel van verliefd zijn. Maar toch anders. Gewoner.

De overdenking, gelukkig ben je als je vreugde vindt in de wet van de HEER, roept ook vragen bij me op. Laat ik het Woord, ‘De wet’ eigenlijk wel echt toe in mijn leven?

Vinden impliceert zoeken.

Zoek ik mijn vreugde in Zijn woord? Of betreed ik de weg van zondaars? Zit ik regelmatig met spotters aan tafel? Ga ik mee met hen die kwaad doen? Dat kun je meteen heel zwaar en onwerkelijk opvatten, maar als deze tegenstelling gaat over vreugde vinden dan probeert de psalmist ons vooral aan het denken te zetten over de bronnen van vreugde in ons leven. Vind ik liever vreugde in andere dingen dan in Gods woord? In wat ik heb? Of in wat ik doe? Of in wat anderen over mij zeggen? Zijn dat de bronnen waaruit ik liever drink? Of zoek ik Gods stem. Vind ik mijn vreugde in Hem. In Zijn woord. Dan is de weg van zondaars betreden opeens wel veel dichterbij. Misschien is mijn vreugde vinden in een nieuwe telefoon, auto of huis of werk (en dan bedoel ik niet dat je daar niet blij mee mag zijn) wel in zekere zin het betreden van de weg der zondaars. Wegen leiden immers ergens heen. Maar waarheen?

Morgen wat gedachten bij de boom.

Andere Posts die wellicht interessant zijn:

1. Gedachten bij Psalm 1: De wet, de boom en het water (2)
2. Gedachten bij Psalm 1: De wet, de boom en het water (3)
3. Kijken naar God in een heilig ritme
4. Laat uw Majesteit zien, van aangezicht tot aangezicht
5. De weg naar binnen… De innerlijke oefening van meditatie